Kim Mupangilaï (1989) is een Belgisch-Congolese interieurarchitecte, ontwerpster en docente in New York, waar ze lesgeeft aan de Parsons School of Design. Haar werk verkent de raakvlakken van identiteit, cultuur en geschiedenis, waarbij ze verhalen creëert die de gangbare opvattingen in vraag stellen en inspireren tot een interculturele dialoog. Kim verweeft haar dubbele herkomst met hedendaagse ontwerppraktijken en creëert zo werken die internationaal weerklank vinden. Ze verbindt onbekende verhalen met cultureel behoud via innovatieve benaderingen. Nadat ze was afgestudeerd met een bachelor in grafisch ontwerp en een master in interieurarchitectuur aan de LUCA School of Arts in België, verhuisde Kim in 2018 naar New York om er een praktijk uit te bouwen. Haar ontwerpen getuigen van veerkracht, voorouderlijke invloeden en de complexiteit van identiteit, waarbij ze de grenzen van collectible design verlegt door middel van materialiteit en verhalen. Met haar vernieuwende aanpak heeft ze wereldwijd erkenning geoogst, waaronder een nominatie en een selectie als laureate van de AD100 List Middle East & Africa 2024. Haar Bina Chair, door Hypebeast erkend als een van de honderd Most Collectible Designs van de 21e eeuw, was ook te zien op de designtriënnale OBJECTS: USA 2024, georganiseerd door R & Company. Haar ontwerpen worden tentoongesteld in prestigieuze instellingen, waaronder het Cooper Hewitt Museum en het onlangs in het Brooklyn Museum geopende café. In 2025 zal ze uitpakken met nieuwe stukken op de FOG Design+Art Fair in San Francisco, een vervolg van haar onderzoek naar het vertellen van verhalen via design. Momenteel verdiept ze zich in de art nouveau en de Congolese koloniale geschiedenis, wat nog maar eens getuigt van haar belangstelling voor complexe verhalen en de interculturele dialoog. Haar werk wordt vermeld in gerenommeerde boeken en publicaties zoals Architectural Digest, Vogue, Hypebeast en Surface Magazine, en was ook te zien op de cover van Milk Decoration Magazine en Sabato Magazine.
Artistieke praktijk
De artistieke praktijk van Kim Mupangilaï bevindt zich op het kruispunt van haar Belgische en Congolese roots. In haar werk komen deze twee culturele invloeden samen en probeert ze de complexe lagen van culturele roots, aanpassing en identiteit te doorgronden. Met name haar onderzoek naar de relatie tussen Congolese kunst en Belgische art nouveau is een centraal aandachtspunt geworden. Haar oeuvre is niet louter persoonlijk, het is een interculturele dialoog die functioneel design paart aan esthetische diepgang. Voor haar volgende project heeft Kim een studio in gedachten, speciaal bedoeld om de creativiteit te stimuleren en samenwerkingen aan te moedigen die de grenzen van inclusief design verleggen. Deze ruimte moet onderzoeksinitiatieven ondersteunen en mogelijkheden creëren voor zinvolle partnerships met musea, onderwijsinstellingen en stemmen uit ondervertegenwoordigde gemeenschappen. Met de steun van de Boghossianstichting hoopt Kim haar onderzoek te kunnen voortzetten naar hoe Congolese invloeden het Europese design mee hebben gevormd, om zo te komen tot een juistere kijk op culturele toe-eigening en waardering.
Focus op de geselecteerde werken voor de jury
De tentoonstelling Hue Am I/Hue I Am (2023) getuigde van haar vermogen culturele roots te paren aan innovatie. De voor de jury geselecteerde werken verkennen haar Belgisch-Congolese dualiteit, waarbij elk stuk verschillende lagen van haar identiteit weerspiegelt. Een van de belangrijkste stukken, de Bina Chair (2023), gemaakt van teak, raffia en vulkanisch steen, stelt de gangbare perceptie van evenwicht en stabiliteit in vraag en belichaamt de fusie van haar culturele roots. De Armoire Mwasi (2023), een ander belangrijk werk, is geïnspireerd op Afrikaanse schilden en traditioneel Congolees vakmanschap, en combineert modern design met oude symboliek. Kims gebruik van natuurlijke materialen zoals vulkanisch steen, teak en rotan creëert functionele kunst die niet alleen nuttig, maar ook uitgesproken esthetisch is. De bredere context van de tentoonstelling gaat over thema’s als identiteit, de complexiteit van culturele aanpassing en de grens tussen culturele toe-eigening en waardering, waardoor deze selectie meteen ook een sterk statement in het hedendaagse design is.
Zie al de laureaten van de Internationale Prijs 2024
Beelden: Luiz Corzo
